स्वत:चा चेहरा उतरवून ती
माझा चेहरा चाचपडत येते
वाट काढीत काढीत
पेटलेल्या माणसांच्या धुमसणार्या कोलाहालातून
थेट या शहराच्या दुखर्या वस्तीत.
.
तिच वैतागाची नि, माझ्या वेदनेची
घटकद्रव्ये एकच असल्याने
आता,
माझ्याप्रमाणेच तिलाही आलेला आहे
गर्दीचा चेहरा.
.
आम्ही दोघे
हे शहर अन् माझी वस्ती
या दरम्यानची रेषा पुसट करण्याच्या प्रयत्नात.
.
पेटलेल्या माणसांच्या धुमसणाऱ्या कोलाहालात
अजूनही,
तिच्या बांगड्यांची किणकीण एैकली की,
माझ्या डोळ्यांची पाखरं भिरभिरतात
पूर्वीसारखी...
No comments:
Post a Comment