Thursday, October 3, 2013

ती
















ती 
कुणी तरी एक चारचौैघींसारखी
मुलगी, बहिण, बायको, आई
या कर्तव्याच्या कचाट्यात जखडलेली.

.



कुणाही नराच्या कामांध नजरेनं
तिच शरीराचा इंच न् इंच भाग
विवस्त्र होत जातो
‘शील’ नावाचं काचेचं भांडं सांभाळता सांभाळता.

.




मूर्तिमंत त्यागाच प्रतीक बनलेली ती
समंजस दु:ख पदराखाली दडवून
वेदनेला पान्हा फुटला तरी
फक्त आतल्याआत खिळखिळी होत जाते.

.



म्हटलं तर,
ती निष्पाप बाळाचं आभाळभर खिदळणं
अन्
पेटून उठल्यावर
रौद्ररूपी राक्षसाचं खिंकाळणं.

.



ती आणून ठेवते
स्वर्गसुखाच मुक्तिद्वारार्पंत
किंवा,
खुलंही करते मरणसुन्न नरकाचं थोबाड.

.



या जालीम दुनिेयेत
ती आजही चारचौघींसारखीच
आभाळाला टिळा लावणच्या प्रयत्नात
माझ्या सोबतीच्या प्रतीक्षेत
मुक्तीलढ्याच्या तयारीत...

.

 

No comments:

Post a Comment