मंतरलेली संधकाळ
तुझ्या प्रगल्भ आठवणींसह
.
मालवलेला दिवा
विझून गेलेली स्वप्नं
स्वप्नातलं विरस चांदणं
.
दोन देहांचा प्रकाशसभोवार काळाकभिन्न अंधार
अन्
तुझ्या किणकिणत्या बांगड्यांच्या आवाजात
धपापणारा जीव
.
दोन्ही शरिरांची घुसमट
घामाचा कस्तुरी सुवास
दिशा-दिशांमधून लवलवणार्या जिभा
तप्त शिसावर टपटपणारे
अमृताचे नितळ थेंब.
. .
दीर्घ सुस्कारा युगे ओलांडून जाणारा....
.
.
No comments:
Post a Comment