ग्रहण

ग्रहण
______________________
ती तिचं जगणं जगत असते
मी माझं
अन्
तिसरंच कुणी
आमच्या जगण्यात ढवळाढवळ करीत असते
देवाच्या नावानं,
धर्माच्या नावानं,
संस्कृतीच्या नावानं,
देशाच्या नावानं.
....असं कसं ग्रहण लागलंय सुखाला ?
(C) भगवान निळे

वांझोटे हिरवेपण

वांझोटे हिरवेपण

'आयएसआय मार्क' माणसांच्या या शहरात
प्रत्येकाच्या भावनेला चिकटलाय प्राईज़ टँग
त्यामुळेच 
शहरात बसून
नुसते शब्दांचे मोर्चे काढून
वांझोट्या मनाला येत नाही हिरवेपण
आमची पान्हा चोरलेली गाय
चाटतही नाही पाडसाला मायेनं आता.

आम्हाला दिसतोय
वर्तमानपत्र अन् टीव्हीमधून
तहानलेल्या जमिनीला
पाणवठ्यावर आणण्यात थकून गेलेला शेतकरी
तो मातीत तोंड खुपसून
आभाळाकडे उंचावतोय हात
पोटाला दोन घास देणारे हे हात
मागत नाहीत भीक
त्याची जमीन फक्त एकदा भिजावी सर्वांगानं
मग तो पहा
कसा घाम कालवून नटवील
आपली हिरव्या लुगड्यातली माय.

आम्ही मात्र
सुसंस्कृतपणे पराजय मान्य करण्याचा
दाखवीत नाही मोठेपणा
उलट
पृथ्वीऐवजी मंगळावर शोधतोय पाणी
कॉर्पोरेट तहान भागविण्यासाठी....
~
🍂 भगवान साळुबाई सगाजी निळेे

सांत्वनाचा भार

सांत्वनाचा भार
---------------------------------------------

माणूस मरतो तेव्हा
सहानुभूतीला अचानक भरती येते 
अन् सांत्वनाचा भार वाटू लागतो.
श्रध्दांजलीच्या दोन ओळींदरम्यान
मरगळलेल्या साऱ्या आयुष्याची ताटी आवळली जाते
आप्तेष्टही कुंथत कुंथत काढतात वांझ अश्रू
मनातल्या मनात कुणीच रडत नाही
इतका संवेदनाविरहित बनलाय माणूस की
गोड बोलण्यासाठी तीळगूळ द्यावा लागणाऱ्या या जगात
भावूक होणं
तसं कोणत्याच नात्यांत उरलं नाही
सगळीकडेच अस्वस्थ फुलांचा व्याकुळ हुंकार
जगण्याचं चाक जागच्या जागी फिरते आहे
कुणीच घेत नाही प्रकाशाची दीक्षा
व्यक्तिगत दुःख जेंव्हा होते सार्वत्रिक
तेव्हा पाठीवरील एखादाच हात
अश्रूंनी ओला झालेला जाणवतो.

सर्वच पात्रे हळूहळू जाणार आहेत पडद्यामागे
आणि
साऱ्या जगाला सुतक पडले तरीही
कळ्या नव्याने उमलणारच आहेत फुलण्यासाठी
प्रेते सजविण्यासाठी....
~
!! भगवान निळे !!

स्रीत्वाचे अस्तर

स्रीत्वाचे अस्तर
_____________________

आठवड्यापूर्वीच बायको
लख्ख उजेडात मुलीसमोर भांडली होती 
मलाही विशेष काही वाटले नव्हते
काही न वाटणे हेही नेहमीचेच.

काल रात्री देहजाणीव होताच
मी बायकोला खसकन जवळ ओढून घेतले
तर
प्रकाशात अवघडलेपण येते म्हणून
तिने ट्यूबलाईट बंद केली.
भांडण मुलीसमोर अन् प्रेम अंधारात
हे काही कळण्याजोगे नव्हते.
'उजेडात होते पुण्य, अंधारात पाप'
याचा पगडा असावा
किंवा आपले सुटलेले शरीर
नवऱ्याला दिसू नये असे बायकांना वाटत असावे.
अशावेळी
आगतिकतेपोटी तिच्यात आलेली सहनशीलता
भांडताना कुठे जाते हेच कळत नाही
अन् माझ्यातला आदिम पुरुष कुठे लुप्त होतो
हे तिलाही उमजत नसावे.
खरे तर
लैंगिक अस्तित्वाची मादी जवळ आली
तरी
नात्याने बायको असूनही
तिची 'स्री'म्हणून असलेली ओळख पुसली जात नाही
नि तिच्या डोक्यातला माझ्यातील पुरुषही घर सोडत नाही.

संभोगसमयी जांभळ्या काळोखातही
बायकोच्या स्रीत्वाचे अस्तर मात्र टिकून असते.....

~
भगवान निळे

न घेतलेलं चुंबन

न घेतलेलं चुंबन

कित्येक बायकांच्या उबेत
कितीही शाकारून घेतलं मन
तरी तुझं न घेतलेलं चुंबन 
अजूनही पेटत राहिलयं देहभर.
फाकलेल्या पायांमध्ये
सुखाचा अर्थ शोधता शोधता
पुरता देहबंबाळ झालोय मी
माझ्या सर्वच प्रश्नांची उत्तरे असलेले तुझे डोळे
मी अजूनही शोधतोच आहे.
तू अवतीभवती बागडायचीस
अन् ती जागा माझं तीर्थक्षेत्र होऊन जायची.
चार अंगुळे आभाळ
चिमटीत धरण्याची स्वप्नं पहात
तू कोणत्या अवसानघातकीवेळी
पुसट होत गेलीस हेही कळलं नाही.
भानावर आलो तेव्हा
अपराधीपणाची वाळवी लागलेली मेंदूला
नि मरणापर्यंतची हुरहूर जीवाला
मग मी
मनातल्या मनात स्वप्नांची तिरडी आवळली
अन्
मृत्यूचं चुंबन घेण्यासाठी ओठांचा चंबू केला.....
~~

🍂 भगवान निळे

भूक

भूक

तिनं विचारलं,
"तुझ्या प्रेमाची व्याख्या काय?"
मी म्हणालो, 
"प्रेमाची व्याख्या करण्याइतपत
मी अजून बनचुका झालेलो नाही"
मग म्हणाली,
"तू माझ्यावर किती प्रेम करतोस?"
मी म्हटलं,
"भाकरीइतकं"

खरं सांगायचं तर
दोघांनाही सपाटून भूक लागली होती...
~
🍂भगवान नि

आई

आई
___________

आईला नसतो तिचा वेगळा चेहरा
जगभरातल्या आईसारखीच असते आपली आई.

खूप एकटं वाटू लागलं की मी
हार सुकत चाललेला आईचा फोटो पाहतो
आणि
रस्त्यावर येऊन
कोणत्याही अनोळखी म्हातारीशी बोलत बसतो....
~

🍂भगवान निळे