!! भारल्या गेल्या एका भल्या दुपारी !!*

वयाची दरी पार करून तू
फुलपाखरू होऊन भिरभिरतेस अवतीभवती
अन् माझ्यातलं निष्पर्ण झाड येतं बहरून.

"सर, तुम्ही मला खूप आवडता?"
या तुझ्या एकाच वाक्यानं
मला चक्क हवाही दिसू लागते
नि, मी तरंगू लागतो
उललेल्या बोंडातून कापसासारखा.

भारल्या गेल्या एका भल्या दुपारी
तू मला घरी बोलावतेस
घरी कुणीच नसते तुझ्याशिवाय
तू बेडरूममध्ये जाऊन कपडे बदलून येतेस
मी चाळत असतो कवितासंग्रह
जुजबी संभाषणानंतर तू पुन्हा बेडरूममध्ये जातेस
कपडे बदलून पुन्हा सामोरी येतेस
माझ्या डोळ्यांत पहात डोळ्यांतूनच हसतेस
माझे शब्दहीन ओठ मिटले जातात
एकडचे तिकडचे बोलून तू पुन्हा जातेस
अन् कपडे बदलून समोर उभी राहतेस
डोळ्यांनी बोलतेस
मला डोळ्यांची भाषा उमजत नाही.
माझ्या मनात सुरू असतो बाहुल्यांचा खेळ.

हा कसला जीवघेणा खेळ तू खेळतेस ?

माझ्यातला अंधार जळत जातो
उडून जातं माझ्या सज्जनतेचं वर्ख
लख्ख उजेडात मी गोळा करतो
माझा चेपलेला धीर
आंधळेपणाने मी येतो तुझ्यापर्यंत स्वतःला ओलांडून
तर तुझी अबोल पावलं थबकतात एका जागी
मी तुला मिठीत घेऊ पाहतो
तू मला प्राणपणाने दूर ढकलतेस
अन्
मुसमुसून रडू लागतेस.

मला लावता येत नाही कशाचा कशाला अर्थ
मी स्तब्ध. पुरता गोठून गेलेलो.

खरं तर -
तुला वाटत असावं
मी करावी तुझी स्तुती
आदरार्थी डोळ्यांनी पहावं तुझ्याकडे
सांगावं तू कशी दिसतेस ते
तुझ्या पाठीवरून फिरवावा मायेनं हात
कवेत घेऊन तुला अनुभवी द्यावी सुरक्षिततेची ऊब
करावा तुझ्यासह तुझ्या शरीराचा आदर.
तुला हेही वाटत असावं की,
मी पुसाव्यात माझ्या पुरुष असल्याच्या सर्व खुणा
अन्
जोजवत बसावं तुला कवितेच्या ओळींसारखं......

~
(c ) भगवान निळे