!! तसा मी नाही पुरोगामी !!

!! तसा मी नाही पुरोगामी !!

तसा मी नाही पुरोगामी
पुस्तकात असतो तसा
कारण मी नाही कट्टर 
मी नाही एका विशिष्ट कळपात
अथवा टोळीत.

मी कुठेही असतो
जेथे असते आनंदाचे झाड
जेथे मिळतो जीवाला थोडा सकून.

मी गोविंदात नाचतो सैराट होऊन
दहिहंडी फुटताना वाजवतो टाळ्या लहान होऊन
दिवाळीत फोडतो फटाके, वाटतो मिठाई
मुलीला खांद्यावर घेऊन
तिला दाखवतो आकाशातली आतषबाजी
बहिणीकडून बांधून घेतो राखी
रंगपंचमीत होतो इंद्रधनुष्य
गरब्यात पाहतो कलरफूल बायका
त्यांच्या टिपरीच्या तालावर
माझेही पाय धरतात ताल
सजलेले बैल पहायला आवडते मला पोळ्यात
मी होतो नंदीबैल मदमस्त
कवीपण झाकून, पत्रकारितेच्या कार्डावर
रांगेत उभे न राहता
मी पहातो गणेशोत्सवातली सजावट
विसर्जित करतो भोगून झालेल्या दिवसांना
ईदीला मी भिडवतो कुणाच्याही छातीला छाती
हाणतो शिरकुर्मा
"वेलेंटाइन डे " ला पाहतो मैत्रिणीची वाट
कुणी आलीच नाही तर स्वतःच स्वतःला देतो गुलाबाचे फूल
ख्रिसमसला होतो गिफ्ट देऊन स्वप्न वाटणारा साँताक्लोज
सहा डिसेंबरला चैत्यभूमीला जाऊन
शिवाजी पार्कमध्ये होतो पुस्तकांचे मुखपृष्ठ.

मी मानत नाही देव नावाची संकल्पना
मंदिर, मशीद, चर्च, विहारात जाऊनही
मी कधी झुकत नाही कोणत्याच मूर्तीपुढे
मात्र प्रसाद खाण्यासाठी पुढं असतो माझा हात
मला आवडतो अगरबत्तीचा सुवास
कोणत्याही देवाच्या पुढ्यातला.
सण आणि उत्सवात
देव अन् धर्माला वगळून
मी शोधत असतो माणसातला आनंद.

मी वाचत नाही फक्त सुर्वे, ढसाळ
पाडगावकर, ग्रेसही फुलवतात माझ्या सृजनाचे मळे
"श्यामची आई" नि गॉर्कीची "आई "
मी वाचतो एकाच तन्मयतेने
जसे पाहतो
छोटा भीम सिरियल अन् एखादी ब्लू फिल्म
मला नि माझ्या कवितेच्या धर्माला नाही जात.

जेथे जेथे विखरून पडलेले आहेत आनंदाचे कण
जेथे असतो सुखाचा सदरा
तेथे तेथे असतो मी हजर
मी असतो डोळे उघडे ठेवून
दोन्ही हाताने सुख वेचायला.
मला आवडते शेकायला हात अग्निहोत्रात
स्वतःची समिधा न बनता.....

~